بادغیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادغیش . (اِخ ) بادغیس باشد: خانه های خود را بحدود بادغیش در دره ٔ محکم بنشاندند... (تاریخ مبارک غازانی چ ١٣٥٨ هَ . ق . انگلستان ص ٢١)... و اردوی معظم ببادغیش فرستادند. (ایضاً ص ٢٢)... طوفان تا حدود بادغیش برفت و بازآمد. (ایضاً ص ٢٣). رجوع به ص ٢٦، ٢٩، ٣٤، ٤٩، ١٤٠ و بادغیس شود.