بادکردار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بادکردار. [ ک ِ ] (ص مرکب ) کنایه از تیز و تند. (آنندراج ). شتابان و شتاب رونده . (ناظم الاطباء).