بادکرده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بادکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آماسیده . ورم کرده . ◄ با نخوت و تکبر. کبرکرده .