بار برتافتن

بار برتافتن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) بمعنی خود، طالب آملی گوید : از آن مقفا سر کردم این غزل طالب که دوش قافیه ام برنتافت بار ردیف . (از آنندراج ). و آن بمعنی تحمل کردن بار و طاقت باربرداری است . رجوع به برتافتن شود.