بار منت

بار منت . [ رِ م ِن ْ ن َ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اضافه ٔ تشبیهی است که منت وسپاس و شکر را به باری تشبیه کرده است : به نان خشک قناعت کنیم و جامه ٔ دلق که بار محنت خود به که بار منت خلق . سعدی (از امثال و حکم دهخدا). من که سر در نیاورم به دو کون گردنم زیر بار منت اوست . حافظ. و رجوع به «بار» شود.