بار گران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار گران . [ رِ گ ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ثقل . (منتهی الارب ). بار سنگین . وقر. (ترجمان القرآن ) : شتروار بار گران دو هزار پسندیده باژ ازدر کارزار. فردوسی . ◄ بمجاز، تکلیف شاق : گر شریعت همه را بار گرانست رواست بار اگر خر کشد این عامه همه پاک خرند. ناصرخسرو.