بارافکنی

بارافکنی . [ اَ ک َ ] (حامص مرکب ) بارافگنی . عمل افکندن بار. ◄ بمجاز، بچه زادن : چو تنگ آمدش وقت بارافکنی برو سخت شد درد آبستنی . نظامی .