بارانک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارانک . [ ن َ ] (اِ) گونه ای از غُبیرا و پِسْتَنَک است و آنرا در نور و گرگان بارانک، در طوالش می اَنْز، در کوهپایه ٔ گیلان (زمک ) راج اربو، در کلارستاق اَلَم دَلی، در کجور اَلَنْدَری، در رامسر گارِن و در خلخال مله، مُلَج میخوانند. این درخت در همه ٔ جنگلهای دریای خزر، طوالش، گیلان، کلارستاق، نور، کجور و گرگان یافت شود. در ارتفاع ٥٠٠ گزی در دینوچال طالش تا٢٤٠٠ گزی آستارا. (از جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٣٣).