باز جای آوردن

باز جای آوردن . [ زِ وَ دَ ] (مص مرکب ) بر جای نخست آوردن . به مکان اول برگرداندن . بقرار اصل باز بردن . بحال نخست بازگرداندن . ◄ مجازاً رهانیدن : وزان پس بباشم به پیشش بپای ز خشم و ز کین آرمش بازجای . فردوسی .