بازارگه

بازارگه . [ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف بازارگاه . میدان دادوستد. میدان معامله : پرستنده و دایه ٔبی شمار ز بازارگه تا در شهریار. فردوسی . ببازارگه بسته آئین براه ز دروازه تاپیش درگاه شاه . فردوسی . و رجوع به بازارگاه شود.