بازنجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازنجان . [ ] (اِخ ) نام تیره ای از عشایر کرد. بنابر مسطورات فارسنامه، یکی از عشایر شبانکاره «رم -البازنجان » بوده که همان بازرنگی است . مسعودی در مروج الذهب آنجا که طوایف کرد را برمیشمارد نام «مادنجان » را ذکر کرده است . در التنبیه و الاشراف (چ اروپا ص ٨٨) هنگام شمردن عشایر کرد نخست عشیره ٔ بازنجان را نام می برد. (از کتاب کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی اوتألیف رشید یاسمی ص ١٦٩). و رجوع به بازرنگی شود.
بازنجان . [ زِ ] (اِ) بادنجان . (ناظم الاطباء).