بازی داشتن

بازی داشتن . [ ت َ] (مص مرکب ) ببازی داشتن . سهل گرفتن . به بی اعتنائی برگزار کردن . شوخی پنداشتن . کوچک شمردن : نخستین فطرت، پسین شمار تویی، خویشتن را به بازی مدار. فردوسی . نگر تا نداری به بازی جهان نه برگردی از نیک پی همرهان . فردوسی . از بهر تو جان بازی است پیشش جان بازی او را مدار بازی . مسعودسعد.