بافرهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافرهی . [ ف َرْ رَ ] (ص مرکب ) (از: با + فرهی ). فرهمند. فره مند. باجلال . باعزت . نامدار. (ناظم الاطباء) : دگر گفت کآمد بما آگهی ز تو نامور مرد بافرهی . فردوسی . یکی ماه با او چو سرو سهی خردمند بازیب و بافرهی . فردوسی .