بافور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافور. (اِ) وافور. شاید از واپور، باشد؟ رجوع به وافور شود. ♦ راه بافور ؛ (راه وافور) نامی که در تداول عامه به محله و خیابانی بجنوب شهر قزوین داده شده است و این تسمیه را سبب عبور و توقف وسائط نقلیه موتوری بوده است .