بافو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافو. (اِخ ) نام مادر سلطان محمد سوم و زن سلطان مراد ثالث پادشاه عثمانی و معروف به صفیه (در اعلام النساء: طاهره ) است . وی دختر یکی از حکام ونیزی کورفو و بس زیبا بود و در حدود ١٥٦٠ م . بدنیا آمد و در جوانی بوسیله ٔ دریانوردان ترک ربوده شد و به حرم سلطان مرادخان ثالث عثمانی در آمد. این زن در دربار عثمانی نفوذ فراوان یافت ولی سرانجام در حدود سال ١٦٠٣ م . مورد خشم نواده اش سلطان احمدخان سوم قرار گرفت و دستش از امور کوتاه شد و عاقبت زندانی گشت و در ١٦١٥ م . درگذشت . و رجوع به اعلام النساء ج ١ ص ١٠٨ شود.