باقرآبادو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باقرآبادو. [ ق ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان قهاب رستاق بخش صیدآباد شهرستان دامغان که در ١٢ هزارگزی جنوب خاوری صیدآباد نزدیک به راه آهن درجلگه قرار دارد. ناحیه ای است دارای آب و هوای معتدل و ٧٠ تن سکنه، آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و حبوبات و پسته و بادام و انگور و پنبه و شغل مردمش گله داری و صنایع دستی زنان کرباس بافی است . راه فرعی به شهر دامغان دارد. مزرعه ٔ نظام آبادجزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).