باقطانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باقطانی . [ ق َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ باقطانی . از وجوه طایفه ٔ امامیه بوده است که شیخ ابوالقاسم حسین بن روح بن ابی بحر نوبختی در حضور اوو جماعتی از وجوه طایفه ٔ امامیه بمقام وکالت امام غائب و مقام سفارت بین شیعیان امامی و حجت خدا یعنی امام مهدی قائم منصوب شد. (از خاندان نوبختی ص ٢١٥).
باقطانی . [ ق َ ] (ص نسبی ) ظاهراً منسوب به باقطایاست از قرای بغداد، برخلاف قیاس .