واژه جو

بال زین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بال زین . [ ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بازوی زین را گویند. (آنندراج ). اطراف و دامنه های زین . (ناظم الاطباء). دامنه ٔ زین که به بال شبیه است . (فرهنگ شعوری ج ١ ص ١٨١). دو دامن زین که دو پهلوی اسب را پوشاند و رکاب از زیر آن آویخته گردد و معمولاً شکل بال دارد. برگه ٔ زین . برگه .

معنی بال زین | واژه جو