بالااژدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالااژدر. [اَ دَ ] (ص مرکب ) کنایه از آتش شعله ور است . هدایت در انجمن آرا ترکیب فوق را آورده است اما در بیت شاهد آن که از خود اوست بالان اژدر آورده چنین : ببالان اژدری بنگر که از کینش تنی لرزان به غضبان روسئی بگذر که از چشمش رخی رخشا. رجوع به بالان اژدر شود.