بالتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالتو. (اِخ ) از امرای زمان غازان خان است . این مرد یاغی شد و پس از دستگیر شدن با پسرش در ذی الحجه ٔ ٦٩٦ هَ . ق . در میدان تبریز به یاسا رسید. رجوع به تاریخ گزیده ص ٥٩٢ و ٥٩٣ و تاریخ مبارک غازانی ص ١٠١ و ١٠٤ و ١٠٥ و ١١١ و ١١٧ و ١٢١ شود.