بالتیمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالتیمور. [ م ُ ] (اِخ ) (جورج کالورت ) مالک بزرگ انگلیسی متولد یورکشایر انگلیس بنیان گذار کلنی ماری لنداز آمریکا (بالتیمور) و فرماندار همان ناحیه (١٥٨٠ - ١٦٣٢ م .). نام مرکزی ناحیه ٔ مری لند از نام اوست .
بالتیمور. [ م ُ ] (اِخ ) شهری است در اتازونی و حاکم نشین مریلند و دارای ٧٣٤٠٠٠ سکنه و کارخانه های مهم پنبه پاک کنی و محصول و میوه فراوان . این شهر در ١٧٢٩ م . آباد گردیده و نام آن از نام لرد بالتیمور گرفته شده است . لنگرگاه مهم آن مرکز داد و ستد تجارتی است . (از لاروس کبیر).