بالویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالویی . (ص نسبی ) منسوب به بالویه خاندانی معروف . (از لباب الانساب ج ١ ص ٩٢). و رجوع به بالوی شود.
بالویی . (اِخ ) ابوالحسن عبدالواحدبن محمدبن احمدبن بالویه . معروف به بالویی نیشابوری که در رجب سال ٣٧٨ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ج ٢ ص ٩٢).
بالویی . (اِخ ) عبداﷲبن احمدبن عبداﷲبن بالویه . ابومحمد بالویی، مجتهدی صالح بود که از ابوبکر محمدبن اسحاق بن خزیمه و دیگران روایت کسب کرد و بسال ٣٧٨ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ج ٢ ص ٩٢).