بالگیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالگیر. (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش اشنویه شهرستان ارومیّه که در ١٥ هزارگزی جنوب خاوری اشنویه و ٥ هزارو پانصدگزی جنوب شوسه ٔ اشنویه به نقده واقع است . ناحیه ایست سردسیرو دارای ٢٥١ تن سکنه، آب آنجا از قادرچای تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و حبوبات و توتون و شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی و راهش ارابه رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).