باورداشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باورداشت . [ وَ ] (مص مرکب مرخم، اِ مرکب ) قبول . پذیرفت . قبول داشتن . پذیرفتن . ثقه : گفتند توکل چیست ؟ گفت : الثقة باﷲ؛ باورداشت خدای در روزی . (تذکرة الاولیاء عطار).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی