باکونین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باکونین . (اِخ ) میخائیل . از عناصر انقلابی روسیه . متولد بسال ١٨١٤ م . و متوفی بسال ١٨٧٦ م . او فرزند یکی از مالکان واز نگهبانان سلطنتی بود، برای آموختن فلسفه به برلین رفت (١٨٤١)، در پاریس با ژرژسان و پرودون آشنا شد.در زوریخ به فعالیت های اجتماعی پرداخت، او را بروسیه احضار کردند نپذیرفت، در فرانسه نطقی بمخالفت حکومت روسیه ایراد کرد که به اخراج او از فرانسه منجر شد، اما پس از انقلاب ١٨٤٨ بار دیگر بپاریس بازگشت . در ١٨٤٩ در پروس و اتریش و روسیه غیاباً محکوم به اعدام شد. در بازگشت بروسیه پس از یک سلسله مبارزات درسال ١٨٥٧ به سیبری تبعید شد. در ١٨٦٣ با چند روزنامه برای برانگیختن دهقانان همکاری کرد، چندی بعد بسویس آمد و عضو کمیته ٔ بین المللی کارگران شد و افکار کارل مارکس را تأیید کرد. او در ایجاد جمعیت های انقلابی درکشورهای اروپای مرکزی فردی مؤثر بشمار رفته است .