بایانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایانی . (ص نسبی ) منسوب است به بایان که نام راهی است در تنسیق (ظ: نسف ) بنام بایان . (از انساب سمعانی ).
بایانی . [ ی / ی ی ] (اِخ ) ابویعلی محمدبن ابی الطیب احمدبن ناصر البایانی از پیشوایان ادب بود و در ٣٦٧ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).