بایان

بایان . (اِخ ) سیمین از خانان آق اردو در دشت قپچاق شرقی از خاندان اوردا (٧٠١ - ٧٠٩). (از معجم الانساب زامباور ج ٢ ص ٣٦٥).

بایان . (اِخ ) دهی از دهستان لادیز بخش میرجاوه شهرستان زاهدان، ٣٢ هزارگزی باختری میرجاوه . سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن . محصول غلات، ذرت، پنبه، لبنیات . ساکنان از طایفه ٔ ریگی . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).

بایان . (اِخ ) راهی است در نسف . (از معجم البلدان ). نام جاده ای است در تنسیق که آن را بنام بایان خوانند. ◄ محله ٔ معروفی است . (از انساب سمعانی ).