بایکال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایکال . (اِخ ) دریاچه ای واقع در سیبری جنوبی که حدود ٣٧ هزار کیلومتر مربع مساحت دارد و اطراف آن را کوههایی که حدود١٤٠٠ گز ارتفاع دارند فراگرفته اند. حداکثر عمق آن ٩٦٠ گز است، دو رودخانه ٔ سلنگا و آنگارا بدان وارد می شوند و تنها یک جزیره بنام اولخون در آن هست . این دریاچه هنگام زمستان یخ میزند. از کنار آن راه آهن میگذرد. (از لاروس ). و رجوع به لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ج ٢ ص ٥٦ و قاموس الاعلام زیر عنوان «بایقال » شود.