بایک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایک . (اِخ ) دهستانی از شهرستان تربت حیدریه در باختر شوسه ٔ مشهد به زاهدان مرکب از ١٠ آبادی . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
بایک . [ ی ِ ] (ع ص، اِ) بائک . شتر فربه . (آنندراج ). ناقة بائک . ج، بوک، بُیَّک . (از اقرب الموارد).
بایک . (اِخ ) مرکز دهستان بایک ١٥٠هزارگزی شمال تربت حیدریه . سکنه ٔ آن ٥١٤٩ تن . شغل مردم زراعت و کسب و مالداری . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).