بایکغود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بایکغود. (اِخ ) از امرای خوارزم . در مطلعالسعدین آمده است که در وقایع سال ٧٨١ هَ . ق . و فتح خوارزم به دست امیرتیمور به طرفةالعینی شهر خوارزم مسخر شد و خزاین ودفاین چندین ساله ٔ اولاد امیر بایکغود به دست لشکر منصور افتاد. و رجوع به تاریخ عصر حافظ ج ١ ص ٣٦٩ شود.