ببار نشستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ببار نشستن . [ ب ِ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) میوه و گل آوردن . به بار آمدن . بار دادن . گل و میوه دادن .آغاز میوه دادن کردن . ◄ به دربار نشستن .بار دادن . اجازه ٔ درآمدن به حضور دادن : بکردار شاهان نشیند به بار ابا یوز در دشت جوید شکار. فردوسی .