بتون

بتون . [ ب ِ ] (اِخ ) نام شهری در ایالت پادو کاله فرانسه . (از لاروس ).

بتون . [ ب ِ ت ُ ] (فرانسوی، اِ) بتن . از مصالح بنائی جدید. مخلوطی از سنگ شکسته و ماسه و سیمان در بنائی برای پی ریزی یا ساختن پایه های عمارات . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ بتون آرمه ؛ بتن مسلح . آن بتون که در آن میله های آهن بکار رود. ♦ بتون ریزی ؛ عمل ریختن ترکیب مصالح اولیه ٔ بتون که سیمان و ریگ و آب باشد برای ساختمان کردن . و رجوع به بتن و بتن ریزی شود.