بتوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بتوند. [ ب َ وَ ] (اِخ ) از دهستانهای شوشتر در جنوب خاوری شوشتر و خاور دهستان خوان و گندزلو. آن از چشمه و لوله ٔ آب مؤسسات نفت . محصول آن دیمی است شغل مردم زراعت و کارگری نفت . جمعیت آن ٢٥٠٠ تن . قراءمهم آن : راهدار و کرائی بالا. ساکنین از طایفه ٔ الوند و گندزلو هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
بتوند. [ ب َ وَ ] (اِخ ) نام مرکز دهستان بتوند. امامزاده سبزپوش در این آبادی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).