بحبوح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بحبوح . [ ب ُ ] (ع اِ) اصل و میان چیزی و وسط آن، یقال هو فی بحبوح الکرم . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). وسط کاری و امری . بحبوحة. (منتهی الارب ). و رجوع به بحبوحة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بحبوح . [ ب ُ ] (ع اِ) اصل و میان چیزی و وسط آن، یقال هو فی بحبوح الکرم . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). وسط کاری و امری . بحبوحة. (منتهی الارب ). و رجوع به بحبوحة شود.