بخت کوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت کوری . [ ب َ ] (حامص مرکب ) کوربخت بودن . ◄ شوی خوب نداشتن زن . بدبختی زن : ز دولا کرد آب اندر خنوری که شویدجامه را هر بخت کوری . شهابی (سهانی ؟) (از فرهنگ اسدی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت کوری . [ ب َ ] (حامص مرکب ) کوربخت بودن . ◄ شوی خوب نداشتن زن . بدبختی زن : ز دولا کرد آب اندر خنوری که شویدجامه را هر بخت کوری . شهابی (سهانی ؟) (از فرهنگ اسدی ).