بخت گشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت گشا. [ ب َ گ ُ ] (نف مرکب ) بخت گشاینده . که بخت بسته را بگشاید. گشاینده ٔ بخت . آن که گره از کار بسته بگشاید. ◄ آنکه با جادویی و فسون زنی را شوهر دهد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت گشا. [ ب َ گ ُ ] (نف مرکب ) بخت گشاینده . که بخت بسته را بگشاید. گشاینده ٔ بخت . آن که گره از کار بسته بگشاید. ◄ آنکه با جادویی و فسون زنی را شوهر دهد.