بخت گشایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخت گشایی . [ ب َ گ ُ ] (حامص مرکب ) گشودن بخت بسته . باز کردن بخت بسته ٔ کسی . ◄ عملی سحری برای شوهر کردن دختران . توسل به طلسم و جادویی برای شوی رفتن دختر. عمل ساحران و دعانویسان . ♦ دعای بخت گشایی ؛ دعا که به نیت به شوهر رفتن دختران دهند. (یادداشت مؤلف ).