بختمندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بختمندی . [ ب َ م َ ] (حامص مرکب ) بخت وری . بختاوری . با اقبال و بخت بودن . خوش بختی . (ناظم الاطباء) : کلیم تشنه که لب را به گریه تر می کرد ز بختمندی میزاب آب حیوان بود. کلیم .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بختمندی . [ ب َ م َ ] (حامص مرکب ) بخت وری . بختاوری . با اقبال و بخت بودن . خوش بختی . (ناظم الاطباء) : کلیم تشنه که لب را به گریه تر می کرد ز بختمندی میزاب آب حیوان بود. کلیم .