بختیانوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بختیانوس . [ ] (اِخ ) نام یکی از پادشاهان مصر قدیم که بروایتی گویند پدر اسکندر بوده است . در مجمل التواریخ و القصص (چ بهار ص ٣١). آمده است : بختیانوس ملک مصر حاذ (؟) بود، چون از پادشاهی بیفتاد، به زمین یونان رفت متنکر، و حیلت ها کرد تا خود را به دختر فیلقوس رسانید بجادویی، نام وی المفید، و از وی سکندر بزاد.