بدرگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدرگی . [ ب َ رَ ] (حامص مرکب ) بدطینتی . بدذاتی . بدخواهی . پستی . خواری . (ناظم الاطباء). بداصلی . بدگوهری . بدنژادی : پادشاهان جهان از بدرگی بو نبردند از شراب بندگی . مولوی . توان کرد با ناکسان بدرگی ولیکن نیاید ز مردم سگی . سعدی (بوستان ).