بدلاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدلاء. [ ب ُ دَ ] (ع اِ) ج ِ بدیل . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ طایفه ای است از اولیأاﷲ و ایشان در همه ٔ عالم هفت تن می باشند و ایشان غیر از ابدال اند. چه ابدال در همه ٔ عالم هفتاد شخص اند. (غیاث اللغات ). و رجوع به ابدال شود. ◄ بُدُل . (آنندراج ) : بدور این جهلا آنچنان غم آگینم بعصر این بدلا با الم چنان یکسان که گرسخن بطرازم در این مشعبد دام بجای شعر تراود غم از بن شریان . حاذق گیلانی (از آنندراج ). و رجوع به بُدُل شود.