بدلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدلة. [ ب َ ل َ ] (ع اِ) جامه . لباس . (دزی ج ١ ص ٥٨). و رجوع به دزی شود.
بدلة. [ ب ُ ل َ ] (ع اِ) لباده ٔ بلندی که کشیش در موقع نماز روی لباس می پوشد . (از دزی ج ١ ص ٥٨). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.
بدله . [ ب ِ ل َه ْ ] (اِ) درختی که هرگز بار ندهد. ◄ درختی که تنها برای سوزاندن باشد. ◄ لباس هرروزه . (ناظم الاطباء). و رجوع به مواد قبل شود.