بدگفت

بدگفت . [ ب َ گ ُ ] (مص مرکب مرخم ) گفتار زشت . (آنندراج ).سخن زشت . (ناظم الاطباء). تهمت . افترا. بهتان . (از ولف ). بدگویی . (یادداشت مؤلف ). بد گفتن : به بدگفت از ایشان ندید ایچ راه که کردی پر آزار ازو جان شاه . (شاهنامه چ بروخیم ج ٨ ص ٢٤٠٣). ◄ (ص مرکب ) بدگو. تهمت زن : از بد بدگفت نرنجد حکیم بیخ چو سخت است ز صرصر چه بیم . میرخسرو (از آنندراج ).