بر

(~.) (اِ.) = بیر. ویر:<BR>۱- حفظ.<BR>۲- به خاطر نگاه داشتن.<br>

و بوم (بَ رُ) (اِمر.) زمین، سرزمین.

(~.) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، نکوکردار.

(بِ رِّ) [ ع. ] (اِ.) نیکی، نیکوکاری.

بر. [ ب َرر ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

بر. [ ب َرر ] (ع مص ) راستگو شدن در سوگند. ◄ (اِ مص ) راستی . سوگند. (منتهی الارب ). ◄ (ص ) مهربان . (منتهی الارب ) (غیاث اللغات )(آنندراج ) (اقرب الموارد)... ◄ راستگوی . ◄ بسیارخیر. ج، ابرار. ◄ فرمانبردار مادر و پدر. (منتهی الارب ). ◄ نیکوکار. (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). بارّ. (اقرب الموارد).

بر. [ ب َرر ] (ع اِ) دشت . مقابل بحر. (منتهی الارب ). زمین خشک . (از اقرب الموارد). زمین خشک و بیابان . ج، بُرور. (اقرب الموارد) (غیاث اللغات ). خشکی : نشان تو نایافته شهریارا نه ماهیست در بحر و نه مرغ در بر. فرخی . از برکت این نور بر او خواند قران را بنوشته بر افلاک و بر و بحر و جبالش . ناصرخسرو. وز نور تا بظلمت و از اوج تا حضیض وز باختر بخاور و از بحر تابه بر. ناصرخسرو.

حرف آغوش، بغل پستان، پهلو، سینه تن کنار بار، ثمر، ثمره، محصول، میوه بلندی، فراز، بالا، برفراز، روی، صدر در، به پهلو، ضلع سود، فایده، نفع علیه (متضاد: له) روی بالا (متضاد: پایین) طرف، سوی پیش، جلو

احسان، خوبی، نیکوکاری، نیکی، نیکویی (متضاد: سیئه) صدق، صلاح طاعت بخشش، عطیه

زیاد، بسیار، متعدد گروه، دسته، عالم