بر وجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بر وجه . [ ب َ وَ هَِ ] (حرف اضافه ٔ مرکب ) (از: بر فارسی + وجه عربی ) بطورِ. بطریق ِ. (ناظم الاطباء). بر سبیل ِ : سیم کافی ناصح که خراج و جزیت ... بر وجه استقصاء بستاند. (کلیله و دمنه ). ♦ بر وجه تعجیل ؛ بچابکی . بطور چابکی . (ناظم الاطباء).