برآور

برآور. [ ب َ وَ ] (نف مرکب ) درخت میوه دار. درخت میوه آور. (آنندراج ). ◄ آورنده ٔمیوه . (شرفنامه ٔ منیری ). آورنده ٔ بر. بارآور. بر آورنده . میوه دهنده . میوه دار. مثمر. باثمر : سر تنگ تابوت کردندسخت شد آن سایه گستر برآور درخت . فردوسی . چه مایه بدو اندرون گشت زار درخت برآور همه میوه دار. فردوسی . بصد جای تخم اندر افکند بخت بتندید شاخ برآور درخت . عنصری . چو چوب دولت ما شد برآور مه چوبینه چوبین شد به خاور. نظامی . ◄ بالاآورنده . ترقی دهنده . برکشنده : چون دهر کس فروبر و ناکس برآورند زان در وفا چو دهر بود انقلابشان . خاقانی .