براندنبورگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
براندنبورگ . [ بْرا / ب ِ دِم ْ ](اِخ ) براندبورگ . دشتی است در آلمان شرقی که از خاک لم یزرع و رسوبهای منجمد پوشیده شده است و در آن چاودار و سیب زمینی بعمل می آورند و به تربیت اغنام می پردازند. این ناحیه جزو قلمروهای شارلمانی بوده و در قرن ١٢ م . بدست سلسله ٔ اسکانی و در قرن ١٥ م . بدست هوهنزولرن افتاد و سپس مرکز پروس گردید. (از لاروس ).
براندنبورگ . [ بْرا / ب ِ دِم ْ ] (اِخ ) براندبورگ . شهری است در آلمان شرقی که در ساحل رود هاوِل واقع است و ٨٧٠٠٠ تن سکنه دارد. صنایع آن بافندگی و نساجی و ماشین آلات و صنایع شیمیائی است . (از فرهنگ فارسی معین ).