بررفته

بررفته . [ ب َرْ، رَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) بلندشده و بالاشده . (آنندراج ). رفع. مرتفع : مر امید را هست دامن فراخ درختی است بررفته بسیار شاخ . اسدی . ای گردگرد گنبد بررفته خانه ٔ وفا بدست جفا رفته . ناصرخسرو. گهی بمرکب پوینده قعر بحر شکافت گهی به رایت بررفته اوج چرخ بسود. مسعودسعد. ◄ برشده . بالا رفته . ارتقاء یافته . صعود کرده : همتی دارد بررفته بجایی که مگر نیست ممکن که رسد طاقت مخلوق برآن . فرخی .