برره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ رَ رَ یا رِ) (اِ.) [ ع. بررة ] ؛ ج. بار؛ نیکوکاران، صالحان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ رَ رَ یا رِ) (اِ.) [ ع. برره ] ؛ ج. بار؛ نیکوکاران، صالحان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برره . [ ب َرْ، رَ ] (ص مرکب ) (از: بر + ره ) برراه . براه . آراسته و خوب . ◄ (اِ مرکب ) آراستگی و خوبی . (انجمن آرا) (برهان ) (آنندراج ). و رجوع به براه شود.