برغون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برغون . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان پشت کوه باشت و بابوئی بخش گچساران شهرستان بهبهان . کوهستانی، معتدل، مالاریائی . سکنه ٔ آن ١٥٠ تن . آب آن ازقنات و محصول آن غلات، شلتوک، کنجد، حبوبات و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی زنان عبا و گلیم بافی است . راه مالرو، ساکنین از طایفه ٔ باشت و بابوئی هستند. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٦).